Herbem miasta jest biała baszta z otworem strzelniczym, zwieńczona trzema flankami i niebieskim spiczastym daszkiem ze złotą kulą, całość na czerwonym tle.

Najstarszy znany herb Wielunia występuje na denarach wieluńskich Władysława Opolczyka z l. 70-tych XIV w. i przedstawia pojedynczą wieżę obronną - jest więc zbliżony do obecnie używanego. Pojawia się on na zachowanych odciskach pieczęci miejskich od XV w. Jedyną zmianą jest dodanie w l. 1793-1807 r. nad wieżą pruskiego orła, a później orła białego w l. 1830-31. Herb ten zniesiono oficjalnie w 1811 r. (zamiast herbów używano godła państwowego)

Po 1845 r. przywrócono używanie w Królestwie Polskim herbów miast. Przyjęto wówczas błędnie nowy herb z murem obronnym wzmocnionym trzema wieżami i półotwartą bramą pod środkową wieżą.

Dawny herb przywrócono dopiero po publikacji T. Olejnika z 1971 r. Oficjalnie stało się to uchwałą Rady Miasta i Gminy z 1990 r.

Używana jest również flaga miasta, na której widnieje biały ukośny pas na czerwonym tle z herbem miasta pośrodku.

Denar wieluński Władysława Opolczyka z l. 70-tych XIV w.

Pieczęć Wielunia na dokumencie z 1402 r.

Pieczęć Wielunia na dokumencie z 1535 r.

Pieczęć Wielunia z lat panowania pruskiego.

Pieczęć Wielunia z l. 1830-31.

Herb Wielunia używany od 2. poł. XIX w. do l. 70-tych XX w.

Obecnie używany herb miasta Wielunia